وِرْدُ الاستعاذات
٢۱) «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ جَارِ السُّوءِ، وَمِنْ زَوْجٍ تُشَيِّبُنِي قَبْلَ المَشِيبِ، وَمِنْ وَلَدٍ يَكُونُ عَلَيَّ رَبَّاً، وَمِنْ مَالٍ يَكُونُ عَلَيَّ عَذَاباً، وَمِنْ خَلِيلٍ مَاكِرٍ عَيْنُهُ تَرَانِي وَقَلْبُهُ يَرْعَانِي، إِنْ رَأَى حَسَنَةً دَفَنَهَا، وَإِنْ رَأَى سَيِّئَةً أَذَاعَهَا».
٢١- «پهروهردگارا پهنا دهگرم به تۆ له هاوسێی خراپ و له هاوسهرێک بهر له پیری بێته هۆی پیریم و له مندالێک که ببێته گهورهو باڵادهستم و له سامانێک ببێته سزا له سهرم و له رفێقێکی فێڵهباز که به چاو سهیرم دهکاو به دڵ ئاگای لێمهو ماتڵی دهرفهتێکه؛ ئهگهر چاکهیهکی دی ئهیشارێتهوه و ئهگهر خراپهیهکی دی جاڕی دهدات».